برو ای.........

بـــرو ای غنچـــۀ بر بــاد رفتـه

بــــرو ای قصــــــۀ از یــاد رفتـه

بـــرو ای نغمۀ درنـــای خستـه

  بـــرو ای نوگل در گل نشستـه

 بـــرو ای بوســۀ ســرد جدایی

بـــرو ای معنـــی نــا آشنــایی

 تــو بــودی رود و در مرداب رفتی

تــونقشـی بودی و بر بــاد رفتی

تو را در چشمــه هــا جـادو نمـاده

شمیــم عشـق در گیسـو نمــاده

تو خورشید غروبی مانده از نور

گل سرخی ولی کن رسته بر گور

تو آن چنگی که هر تارش گسستــه

تــو چــون آینــه ای امــا شکستـــه

خـــدای عشـق بر بــالـت نوشتــه

که دیگر نیست عرشی این فرشته

تـــو گلبــرگـــی ولــی پاییــز دیــده

که عطـرش مـرده و رنگـش پریــده

تـــو بـــودی گـل در جنبــش بــــاد

که کم کم با نسیمی رفتی از یاد

مـرا گلزار عشقـت شوره زاریسـت

در کــاشانــه ات سنــگ مزاریسـت

تــو پنــداری همـــان قوی سفیــدی

کـــه در دریـــای روحـــــم آرمیـــدی

 بـر آنی تــا بـــه دریـــــا بـــازگــــردی

تـــو قــویی لیــک آن دریــا کویــر است

پشیمــانی ولـی بسیــــار دیـــر اسـت

من از آن نرگســان اشـــــک ریــــــزان

گـــریـــزانــم گـــریـــزانــم گـــریــــزان